130 lat willi w Kochanowie – historia zaklęta w drewnie

130 lat willi w Kochanowie – historia zaklęta w drewnie

130 lat Willi w Kochanowie – historia zaklęta w drewnie

18 lipca 2026 r. w pobliskim Kochanowie hucznie obchodzono 130 rocznicę funkcjonowania tamtejszej willi jako domu kolonijnego. Budynek wzniesiony w stylu szwajcarsko-alpejskim przez Krakowskie Towarzystwo Kolonii Wakacyjnych przy wydatnym wsparciu finansowym ówczesnego filantropa krakowskiego Ignacego Żółtowskiego na gruncie zakupionym od Eugeniusza Lubomirskiego. Tak więc od roku 1896 z wakacyjnego wypoczynku korzystały dzieci z ubogich i wielodzietnych rodzin krakowskich, a także dzieci polskich emigrantów z Wiednia, którym zależało, aby ich pociechy nie traciły kontaktu z językiem, kulturą i historią rodzinnego kraju. W 1915 roku znalazły w nim schronieni także sieroty wojenne z Wagny w Styrii, miejscowości znajdującej się obecnie w granicach Austrii. Po I Wojnie i przez cały okres II RP obiekt znów służył kolonistom. Wybuch II Wojny Światowej zmienił to wszystko i spowodował, że willą zajęła się błogosławiona Hanna Chrzanowska. Otóż w ramach działań RGO Hannie podlegały domy dziecka i sierocińce. Między innymi dom dziecka na Rękawce, który Niemcy postanowili zamknąć. Hanna Chrzanowska usilnie zabiegała, aby przenieść dzieci do willi w Kochanowie. Udało się to w 1943 roku, pomimo że wcześniej willa była zajęta przez niemieckich żołnierzy.

Informację i dokumenty o tym jak Hanna zabiegała o ten dom dziecka pan Krzysztof Feluś – kurator wystawy fotograficznej dokumentującej historię willi – znalazł w książce pani Heleny Matogi „W kręgu opiekuńczego czepka”. Tak zaczęły się kontakty KSPiPP z panem Felusiem. Skorzystaliśmy z zaproszenie na tę wystawę i jubileuszowe uroczystości. A działo się dużo. O godzinie 12:00 dokonano uroczystego rozpoczęcia jubileuszu i otwarcia wystawy „Jak ptaki z klatki wypuszczone…” po której w trzech turach godzinowych oprowadzał pan Krzysztof Feluś. O 14:00 zaproponowano warsztaty dla rodzin z dziećmi, o 15:00 rodzinny plener malarski a o 16:00 podwieczorek na trawie. O godzinie 17:00 zespół „Pieśniara” prezentował piosenki z lat 20-tych i 30-tych. O 18:00 pan Krzysztof Feluś ostatni raz w tym dniu oprowadzał po wystawie i trzeba przyznać że wiedzę ma ogromną. Pięknie też opowiadał o bł. Hannie Chrzanowskiej i jej działaniach związanych z troską o funkcjonowanie domu dziecka w kochanowskiej willi, gdzie schronienie znalazły nie tylko polskie sieroty, ale również ukrywane dzieci żydowskie, a także harcerki działające w konspiracji, które pod przewodnictwem harcmistrzyni Zofii Kottik w styczniu 1944 roku przejęły prowadzenie domu dziecka od sióstr urszulanek.

Dla samego budynku najtrudniejsze czasy były jednak w okresie PRL-u. Tylko niezłomna postawa miejscowej społeczności pozwoliła uratować zabytkową willę, która wreszcie odrestaurowana, służy po dziś dzień okolicznym mieszkańcom już jako filia Samorządowego Centrum Kultury i Promocji Gminy Zabierzów. Wystawa będzie czynna do 6 września 2026 roku.

Na zakończenie całego dnia świętowania zaproponowano jeszcze tańce pod lipą, ale te zostawiłam już dla młodszych uczestników. Krystyna Pęchalska

 

Kapituła Honorowa Statuetki błogosławionej Hanny Chrzanowskiej           „Dama Miłosierdzia” przyznała wyróżnienia

Kapituła Honorowa Statuetki błogosławionej Hanny Chrzanowskiej „Dama Miłosierdzia” przyznała wyróżnienia

W Częstochowie, 17 maja 2026 roku, podczas dorocznej pielgrzymki Służby Zdrowia na Jasną Górę wręczono statuetki bł Hanny Chrzanowskiej „Dama Miłosierdzia” siostrze Wiktorii Marii Kulpa, dyrektor warszawskiego Hospicjum im. bł. Hanny Chrzanowskiej otwartego 1 grudnia 2022 roku oraz pani Jolancie Stokłosa, prezes Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Chorych „Hospicjum im. św. Łazarza” w Krakowie. Można więc powiedzieć, że zostało uhonorowane najstarsze w Polsce Hospicjum powstałe w Krakowie z inicjatywy bł. Hanny Chrzanowskiej (pisał o tym ks. Józef Gorzelany), oraz najmłodsze im. Hanny Chrzanowskiej, powstałe w Warszawie. Na zdjęciach poniżej prezes Towarzystwa Przyjaciół Chorych „Hospicjum im. św. Łazarza” w Krakowie z towarzyszącym jej kapelanem tego hospicjum księdzem Adamem Trzaską, oraz siostra Wiktoria, dyrektor Hospicjum im. Hanny Chrzanowskiej w Warszawie.

               

 

Remont kaplicy w Eswatani na ukończeniu

Remont kaplicy w Eswatani na ukończeniu

Rok temu poproszono nas o pomoc w remoncie kaplicy w Eswatani. Zrobiliśmy zbiórkę funduszy i ufundowaliśmy stułę z wizerunkiem bł. Hanny Chrzanowskiej, bo jej imię ma nosić kaplica po wyremontowaniu. Środki finansowe zostały przelane do banku, a stułę wręczono przewodniczącej CICIAMS – która właśnie pochodzi z Eswatani – na zjeździe w Rzymie w kwietniu tego roku. Spójrzcie, jaki efekty:

przed remontem:

Przed remontem

Wnętrze kaplicy

Kaplica przed remontem

 

 

 

 

 

 

 

 

W trakcie remontu:

Przed kaplicą

Ekipa

W kaplicy

 

 

 

 

 

Poświęcenie kaplicy Szpitala Uniwersyteckiego CM UJ w Krakowie

Poświęcenie kaplicy Szpitala Uniwersyteckiego CM UJ w Krakowie

10 lutego 2025 roku, w przeddzień święta Matki Bożej z Lourdes, obchodzonego również jako Światowy Dzień Chorego, arcybiskup Marek Jędraszewski dokonał poświęcenia kaplicy pod wezwaniem Pana Jezusa Miłosiernego w nowej siedzibie Szpitala Uniwersyteckiego CM UJ, a także wprowadził do niej relikwie bł. Hanny Chrzanowskiej, pierwszej błogosławionej świeckiej pielęgniarki. Hanna Chrzanowska z tym właśnie szpitalem była mocno związana; posługiwała w nim na oddziale chirurgicznym pod koniec wojny bolszewickiej po krótkim przeszkoleniu. Wróciła do niego już jako wykwalifikowana pielęgniarka i od 1926 roku była instruktorką w Uniwersyteckiej Szkole Pielęgniarek i Higienistek, gdzie dyrektorką była Maria Epstein, a jej zastępczynią Anna Rydlówna. W szkole tej pracowała i kształciła rzesze pielęgniarek do 1957 roku.

Na uroczystości zgromadziło się wiele osób. Arcybiskup został przywitany przez pracowników szpitala, którzy prosili pobłogosławienie kaplicy w której i pracownicy, i chorzy, i odwiedzający „mogą spotkać się z Bogiem żywym”. Arcybiskup w homilii zaznaczył, że kaplica ta w szpitalu jest miejscem szczególnym ludzkiego cierpienia i ludzkiej nadziei, a także objawianiem się Bożej miłości i Bożego miłosierdzia. Wskazał, że miłość miłosierna okazywana drugiemu człowiekowi zawsze spotyka się z Bożym błogosławieństwem i nagrodą przekraczającą nasze czysto ludzkie wyobrażenia. Kapelan Szpitala Uniwersyteckiego, ks. Józef Habina, dziękując za wprowadzenie do kaplicy relikwii bł. Hanny Chrzanowskiej, powiedział, że od dwóch lat, przy obrazie pielęgniarki, złożono około dwudziestu tysięcy intencji z prośbą o wstawiennictwo Błogosławionej.

         

Dom Formacyjny im. Hanny Chrzanowskiej

Dom Formacyjny im. Hanny Chrzanowskiej

W Wiązownie 10.11 2024 roku został poświęcony przez biskupa Romualda Kamińskiego, ordynariusza Diecezji Warszawsko-Praskiej, Dom Formacyjny im. bł. Hanny Chrzanowskiej. Poświęcenie odbyło się po uroczystej Mszy świętej, w której uczestniczyło liczne grono parafian i zaproszonych gości.
Dom powstał w ciągu dwóch lat przy wielkim zaangażowaniu parafian. Główną jego część stanowi duża, wielofunkcyjna kaplica; ponadto znajduje się tam kilka mniejszych salek, oraz zaplecze gospodarcze. W domu formacyjnym będą odbywać się nabożeństwa, konferencje, spotkania grup parafialnych, a także spotkania mieszkańców parafii i gminy. Ksiądz Proboszcz Przemysław Macios ma w tym zakresie mnóstwo pomysłów. Budynek ten, to kolejne dzieło zainspirowane postacią błogosławionej Hanny Chrzanowskiej.                                          Teresa Kloch-Mizerska